Pęknięcie w elemencie ślimaka rzadko zaczyna się w stali. Najpierw przyjrzyj się ścieżce obciążenia, a potem materiałowi.
Większość pęknięć zaczyna się na wieloklinie lub przy ostrym rogu obok niego. Luźne dopasowanie pozwala elementowi na kołysanie się, a kołysanie obciąża jedną parę zębów mocniej niż pozostałe. Pęknięcie zaczyna się u nasady zęba i rośnie z każdym cyklem.
Szczelne dopasowanie rozkłada obciążenie. Wymaga również czystych powierzchni. Żwir między zębami tworzy punktowe obciążenie, którego żadna twardość nie wytrzyma.
Zimne starty powodują więcej pęknięć elementów niż jakiekolwiek wypełnienie. Ślimak, który zaczyna z zimnymi, twardymi granulkami w cylindrze, doświadcza skoku momentu obrotowego. Skok przechodzi przez wieloklin, a najsłabszy odcinek go przyjmuje.
Rozgrzej cylinder przed podaniem materiału. Doprowadź ślimak do temperatury za pomocą grzałek, a następnie zacznij od niskiej prędkości i pozwól momentowi obrotowemu ustabilizować się.
Śruba, kawałek sitka lub narzędzie pozostawione w zasobniku zablokuje ślimak. Ślimak się zatrzymuje, napęd nadal naciska, a coś pęka. Zazwyczaj element najbliższy blokady.
Umieść magnes w zasobniku i sprawdzaj go co zmianę. Kosztuje niewiele i wyłapuje większość tych zdarzeń, zanim dotrą do ślimaka.
Zimny korek pozostawiony w cylindrze podczas zatrzymania staje się twardą blokadą. Przy następnym uruchomieniu ślimak uderza w tę blokadę, a wstrząs obciąża cały wał.
Przepłucz przed długim zatrzymaniem. Jeśli nie możesz przepłukać, obróć ślimak ręcznie przed zastosowaniem momentu obrotowego.
Pęknięcie biegnące w poprzek zwoju sugeruje obciążenie zginające. Pęknięcie biegnące wzdłuż zwoju sugeruje zmęczenie termiczne. Pęknięcie zaczynające się od otworu sugeruje problem z dopasowaniem.
Zrób zdjęcie ze skalą obok i zanotuj godziny pracy. Ten zapis pomaga w kolejnej diagnozie bardziej niż jakakolwiek opinia.
Gdy jeden element pęka, przyjrzyj się elementom po obu stronach. Zużyty sąsiad zmienia ścieżkę obciążenia, a dobry element za to płaci.
Sprawdź również cylinder. Zarysowana tuleja chwyta zwój i dodaje obciążenie, którego konstrukcja nigdy nie przewidziała.
Część pękająca w czystej linii polimerowej może mieć niewłaściwy gatunek. Elementy hartowane w całym przekroju pękają pod wpływem wstrząsów, podczas gdy części azotowane się zginają. Jeśli powierzchnia złamania wygląda jasno i krucho, zapytaj, jakiego gatunku użył dostawca.
Poproś o protokół obróbki cieplnej z partii. Sam numer twardości niewiele mówi o wytrzymałości.
Zapisz, co działo się z linią przed pęknięciem. Uruchomienie po weekendowym postoju, blokada podajnika, alarm momentu obrotowego. Sekwencja zazwyczaj wskazuje przyczynę w sposób, w jaki część nie może.
Podaj pozycję na wale, godziny pracy, polimer i wypełniacz. Prześlij zdjęcie powierzchni złamania. Odczytujemy pęknięcia co miesiąc, a wzór zazwyczaj wskazuje na jedną przyczynę.
Wykonujemy elementy zamienne w gatunkach, które pasują do opisanej przez Ciebie ścieżki obciążenia. Jeśli pęknięcie wynikało z dopasowania, sam nowy element go nie naprawi, a my o tym powiemy.
