H

Een lab-extruder en een productielijn delen een principe en niets anders.

Een laboratoriummachine heeft een klein kanaal en een korte verblijfstijd. Een productiemachine heeft een dieper kanaal en een langere route.

Als je de lab-schroef op een hoge specifieke energie zet, ziet het product er goed uit.Loop de productie schroef op dezelfde schroef snelheid en de specifieke energie landen ergens anders.

Bereken de specifieke energie als aandrijfvermogen gedeeld door de doorvoer.

Een productieschroef die minder mengsels produceert dan de laboratoriumschroef, zelfs als de geometrie identiek lijkt.

Een laboratoriumschroef gebruikt vaak één blok van 45 graden, terwijl de productieschroef er twee nodig heeft, omdat de productieschroef meer volume heeft om te mengen.

De schroeflengte moet niet blindelings worden afgestemd, maar moet worden afgestemd op de mengfunctie en de lengte eromheen passen.

De voedingszone gedraagt zich anders op schaal. Een groter vat neemt meer volume per beurt in beslag, en de voedingsmachine moet bijblijven.

Bij de eerste beurt controleer je het vulniveau door de voedingsopening.

Schrijf het koppel, de smelttemperatuur en de druk bij elke stap op.

Stop als de smelttemperatuur je limiet bereikt, niet als de output het doel bereikt.

De meeste scale-ups eindigen met één verandering aan de schroef, meestal in de mixing sectie.

Als het product naar een andere lijn gaat, bespaart het de volgende ingenieur een week proeven.

Vraag de lab schroef tekening, de schroef snelheid, de doorvoer en de smelt temperatuur.

Vraag naar de specifieke energie van de lab run.

De druk op de matrijs verandert en dat verandert het vulniveau terug naar boven.

Een schroef die er niet goed uitziet, zit vaak achter een te strakke mat.